[ ادامه دفع شبهه ] احتمال سوّم : شايد مراد از بعضى آثار ؛ مثل خبرى است كه شيخ كلينى « 1 » ، نعمانى « 2 » و شيخ طوسى « 3 » به اسانيد معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه فرمود : براى صاحب اين امر چاره‌اى از غيبت و در غيبتش چاره‌اى از عزلت نيست و وحشتى با سى نفر نمىباشد ؛ يعنى با استيناس آن حضرت در غيبت و با سى نفر از اوليا و شيعيان خود در عزلت از خلق ، وحشتى نيست ، چنان‌كه شارحين احاديث از اين عبارت فهميده‌اند . بعضى گويند : حضرت پيوسته در سن سى سالگى است و صاحب اين سنّ ، هرگز وحشت نكند « 4 » . اين معنى به غايت بعيد مىباشد و ظاهر است اين سى نفر كه امام عليه السّلام در ايّام غيبت به ايشان انس مىگيرد ، بايد در قرون و اعصار متبادل شوند ، زيرا آن‌چه براى سيّد ايشان از عمر مقرّر شده ، براى ايشان مقرّر نشده است ، پس بايد در هر عصر سى نفر از خواصّ يافت شود كه به فيض حضور فايز شوند . احتمال چهارم : شايد مراد از بعضى آثار به آن‌چه در قضيّهء على بن ابراهيم مهزيار است ، اشاره باشد كه شيخ صدوق « 5 » ، شيخ طوسى « 6 » و محمد بن جرير طبرى « 7 » به سندهاى معتبر آن‌را نقل نموده‌اند ، از كيفيّت رفتنش از اهواز به كوفه ، از آن‌جا به مدينه ، سپس به مكّه ، تفحّص كردن او از حال امام عصر و رسيدنش در حال طواف ، خدمت جوانى كه او را همراه خود برد و نزديك طايف در مرغزارى كه رشك بهشت برين بود به خدمت امام عليه السّلام رسيد ، زيرا در روايت و نقل طبرى است كه وقتى خدمت آن جوان كه يكى از خواصّ ، بلكه از اقارب خاصّ بود ، رسيد ؛ آن جوان به او گفت : اى

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 340 . ( 2 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 188 . ( 3 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 162 ؛ بحار الانوار ، ج 52 ، ص 157 . ( 4 ) . ر . ك : بحار الانوار ، ج 52 ، ص 320 ؛ مجمع البحرين ، ص 81 ؛ شرح اصول كافى ، ج 6 ، ص 265 . ( 5 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 465 . ( 6 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، صص 264 - 263 . ( 7 ) . دلايل الامامة ، صص 540 - 539 .